تبلیغات

درباره ما

بایگانی

پيوندها

آمار سایت

  • افراد آنلاین 1
  • بازدید امروز 14
  • بازدید دیروز 4
  • ورودی امروز از گوگل 0
  • ورودی دیروز از گوگل 0
  • بازدید این هفته 19
  • بازدید این ماه 827
  • بازدید این سال 1136
  • بازدید کل 2544
  • تعداد مطالب سایت 219
  • تعداد نظرات 0

شبکه های اجتماعی


در به کارگیری کلمه “استاد” دقت کنیم.

“استاد” این روزها کلمه ای دستمالی شده و هرجایی است که به وفور از زبان هرکسی به هرکسی اتلاق می شود.
خیلی خیلی کم و بسیار نادر از این کلمه برای موسیقی دانهای قدیمی استفاده می شود و اتفاقا این لقب و لفظ کارکرد حال دارد و به همین سبب است که نشانگان مهارت و ادب نمی تواند باشد. شاید هیچگاه نشنیده باشید استاد میرزا عبدالله یا استاد درویشخان… واین القاب برای این اشخاص بسیار غریب است…بله آنها را همان درویش خان و علی اکبر فراهانی و …خطاب قرار می دهیم چون آنها اعتبار خود را از این الفاظ بدست نیاورده اند
امروزه استفاده از لفظ استاد بیشتر از آنکه نشانه ادب و احترام گوینده باشد، نشان دهنده صفت تملق و چاپلوسی و بی سوادی موسیقیایی است و به خود کم بینی گوینده اشاره دارد.

کلاس آموزش آواز

امروزه خطاب قرار گرفتن به لقب استاد بیش از آنکه به تبحر و مهارت نوازنده و خواننده مرتبط باشد به فقر فرهنگی ایشان مرتبط است که در چشم فرد متملق نگاه می کند و نه تنها انکار نمی کند بلکه با صدایی بم و نگاهی خیر به افق و تکان دادن سر به تایید آن می پردازد….
لفظ استاد امروزه بیشتر از آنکه وجه احترام و فرهنگ گوینده باشد و نشانگان تبحر موسیقی دان، یک لفظ ایدئولوژیک است که افراد آگاهانه و یا نا آگاهانه به نابرابری در جامعه دامن می زنند و از این هیناهین ، ریشه های نابرابری و استبداد در جامعه ما آبیاری می شود.
بیایید و در بکارگیری لفظ استاد احتیاط بخرج دهیم. استفاده از کلمات آقا و خانوم هم بسیار محترمانه تر است و هم برابری طلبانه تر است

[ امتیاز : ]
برچسب ها