تبلیغات

درباره ما

بایگانی

پيوندها

آمار سایت

  • افراد آنلاین 1
  • بازدید امروز 2
  • بازدید دیروز 4
  • ورودی امروز از گوگل 0
  • ورودی دیروز از گوگل 0
  • بازدید این هفته 7
  • بازدید این ماه 815
  • بازدید این سال 1124
  • بازدید کل 2532
  • تعداد مطالب سایت 219
  • تعداد نظرات 0

شبکه های اجتماعی


نواختن موسیقی سنتی ایران با ساز پیانو معمولی کار دشواریست
چونکه ساخت ساز پیانو بر پایه دوازده صوت در هر هنگام (اکتاو) است
در صورتی که در موسیقی سنتی احتیاج به هفده صوت است،
یعنی اگر پیانو را از اول برای موسیقی سنتی ساخته بودند میبایستی پنچ کلید به هر هنگام اضافه میکردند
که البته طول آن پیانو یک برابر و نیم بزرگترو چندین برابرگرانترمیشد.

گام استاندارد غربی:

گام دوازده صوتی غربی که بگام کروماتیک معروف است
گامیست معتدل که درآن هر کلید ساز پیانو، معرف یک صوت (یا یک نت ) میباشد.
این گام شامل تمام ِ اصواتیست که در موسیقی غربی وجود دارد
و کلیه موسیقی کلاسیک غرب و تمام آلات موسیقی اروپایی بر مبنای همین گام طرح شده اند.
گام کروماتیک در حقیقت تلفیقی است از گام های نامعتدل ِ قبل از زمان باخ که دراروپای آنزمان معمول بوده.
بعضی براین باورند که گام معتدل گامیست غیرطبیعی
بدلیل اینکه اکثر خوانندگان سولو و یا تکنوازان ساز های بدون پرده خود بخود از اعتدال خارج میشوند.
شاید همین طبیعی بودن موسیقی ماست
که باعث ایجاد خود کاوی و یا بقول استاد مرتضی ورزی “غم” میشود.
بهر صورت اگر جنبه اعتدال را فراموش کنیم،
بجاست که گام هفده صوتی سنتی را “گام کروماتیک ایرانی” بنامیم
چونکه هریک از پرده های تار و یا سه تار نماینده یکی از هفده صوت (یا نت) این گام است.

از مطالب بالا میتوان به چند نکته مهم پی برد:

١- کوکِ اروپایی ِ پیانو ، که بر مبنای گام معتدل کروماتیک است،
جوابگوی ِ هردو گام ِ بزرگ و کوچک میباشد.
بقول شادروان عارف قزوینی اگر صد تا ساز پیانو از کشتی پیاده کنند هر صدتا کوک ِ ماهور دارند،
هرچند برداشت آن مرحوم کاملا صحیح نیست چونکه گام بزرگ قابلیت اجرای ِ همهِ گوشه های ماهور را ندارد.

٢- گام دیاتونیک اروپایی همنوازی بین چند ساز مختلف را آسان کرده است
چونکه میتوان برای هر ساز یکی از دوازده گام، کوچک یا بزرگ، را که بآن ساز بخورد انتخاب کرد.
این نوع همنوازی اجازه میدهد ساز هارا بچند گروه تقسیم کرده
و برای هریک گروه، نت های ِ جدا گانه ای نوشت
بطوریکه در جمع، چند صدایی تولید شده و عمق ِ محسوسی باجرای یک قطعه موسیقی بدهد.

٣- علاوه بر هشت نت اصلی که در بالا بآنها اشاره شد،
چهار نوت فرعی دیگر نیزممکن است گاهگاهی موردِ استفاده قرار بگیرند.

روشهای متداول کوک کردن ساز پیانو :

همانطور که در آغاز این مقاله ذکرشد پیانویی که دارای هفده صوت در اکتاو بوده
و دارای تمام صوتهای ِ لازم ِ ایرانی باشد یافت نمیشود.
خوشبختانه گام دیاتونیک ایرانی، مانند گام دیاتونیک اروپایی، بر مبنای هشت نت اصلی ساخته شده
که در آن نت اول و هشتم ١٢٠٠ سنت از یکدیگر فاصله دارند،
با این تفاوت که هشت نتِ اصلی ایرانی از هفده نتِ نا معتدل ِ “کروماتیک ایرانی” انتخاب شده
نه از دوازده صوت معتدل “کروماتیک اروپایی”.
معضل ِ جا دادن هفده صوت ایرانی در دوازده کلید ساز پیانو را
میتوان با ایجاد پنج گام دیاتونیک ِ نا معتدل، یا پنج کوک خاص حل کرد.
این پنج کوک که هریک با نام یکی از دستگاه های موسیقی ایرانی شناخته میشوند
و بیش از صد سال پیش در بین پیانو نوازان ایرانی رواج یافته است،
باین قرار است:

١- کوک شور، معرف دستگاه نوا و دستگاه شور و چهار نغمه آن- دشتی، ابوعطا، بیات زند و افشاری
٢- کوک ماهور، معرف دستگاه ماهور و دستگاه راست پنجگاه
٣- کوک همایون معرف دستگاه همایون و نغمه های آن- اصفهان و شوشتری
۴- کوک سه گاه معرف دستگاه سه گاه و بالاخره
۵- کوک چهارگاه معرف دستگاه چهار گاه.

کوک ساز پیانو به منظور اجرای موسیقی ایرانی با وجود قدمت بیش از صد سال،
هنوز به مرحله مشخصی نرسیده است
و بستگی زیادی به انتخاب سبک و حساسیت گوش ِ خودِ نوازنده دارد،
علاوه بر آن ساز های دیگر هم مجبور هستند خود را با ساز پیانو وفق دهند.
بعلاوه فواصلی که تا بحال مورد تائید نوازندگان ایرانی بوده،
شامل پرده، نیم پرده، ربع پرده، سه چهارم پرده و پنج چهارم پرده، با اذعان همه نوازندگان اعدادی تقریبی اند.

آموزش پیانو

با دردست نداشتن وسایل اندازه گیری تنش صوتی و مقایسه آن با معیار های شناخته شده،
کوک پیانو سنتی امری کاملا ً خصوصی و شخصی بجا مانده است.
باوجود چالش های فوق میتوان وجوه مشترکی در روش کوک پیانو بین نوازندگان سنتی مشاهده کرد

١ – اکثر نوازندگان کوک معتدل را ماخذ قرار داده
و فقط به تغییر معدودی از دوازده کلید ِ هنگام اکتفا میکنند.
باین ترتیب بیشتر فاصله ها بصورت معتدل ِ یکصد یا دویست سِنتی باقی میمانند.
٢ – چون وسعت تنش ِ ساز های ایرانی بیش از سه هنگام نیست،
معمولا فقط سه هنگام میانی ِ پیانو مورد استفاده قرار میگیرد.
٣ – ممکن است با دقت در کوک پیانو نوازنده بتواند مرکب نوازی کند
یا بعبارت دیگر از یک دستگاه بدستگاه دیگری برود،
هرچند اجرای مرکب نوازی مستلزم شنوایی بسیار حساس و آشنایی کامل بگوشه های دستگاه های مورد نظر است.
۴ – در بعضی کوک ها ممکن است فواصل یک گام را با فواصل گام ِ پیشین و یا بعدی تا اندازه ای تغییر داد.
این روش که در بعضی از کوک های سنتورمرسوم است،
منحصر به پیانو معمولیست و اجرای آن گرچه مهم ولی در پیانو الکرونیکی غیر ممکن است

در دو دهه اخیر آقای پروفسور هرمز فرهت
که سالها سمت استادی کرسی موزیک را در دانشگاه دوبلین داشتند
کتابی بعنوان “پندار دستگاه در موسیقی فارسی ” منتشر کردند
که در آن شرح مبسوطی راجع باندازه گیری فواصل نت ها در گام های ایرانی درج شده است.
با مطالعه برروی چند سه تار که بدقت کوک شده اند،
ایشان براین باورند که

فواصل را میتوان به پنج دسته مشخص تقسیم بندی کرد:

١- پرده ها که فاصله آن بین ٢٠٠ تا ٢٠۵ سنت است و اندکی با پرده دیاتونیک اروپایی تفاوت دارد.
٢- نیم پرده هایی که فاصله آنها ٩٠ سنت یا کمتر است و کاهش محسوسی از نیم پرده اروپایی است.
٣- پرده های میانی کوچک که فاصله آنها بین ١٢۵ و ١۴۵ سنت میباشد.
۴- پرده های میانی بزرگ که فاصله آنها بین ١۵٠ و ١٧٠ سنت است.
۵- پرده اضافی که فاصله آن در حدود ٢٧٠سنت بوده یعنی نزدیکتر به یک و نیم پرده اروپائیست و مورد استفاده زیادی نیست.

در اینجا برای روشن شدن نکات بالا بدو مثال اکتفا میکنیم
که هر دو آنها کوک هائیست که آقای رامین ذوالفنون در نواختن موسیقی ایرانی بر روی پیانو بکار میگیرد.
این قطعات به منظور اندازه گیری دقیق فواصل بر روی پیانو الکترونیکی اجرا شده است.
ایشان دارای سابقه طولانی در نواختن پیانو به سبک استادِ شادروان مرتضی محجوبی بوده
و سال هاست که با کوکِ ساز پیانو مأنوسند

روش کوک کردن پیانو الکترونیکی:

در پیانو الکترونیکی که مجهز به نرم افزار مخصوص کوک کردن باشد
میتوان تنش هر کدام از دوازده کلیدِ هنگام را تا ۶۴ سنت بالا برد ویا کاهش داد.
این کار بوسیله گذاشتن اعدادی از ۶۴- تا ۶۴+ در محل مخصوصی برای هر کلید انجام میشود.
اگر کلیدی دارای عدد صفر باشد تنش آن با تنش ِ همان کلید در گام معتدل یکی است.
بعد از تنظیم کردن یک هنگام، کلید های دیگر ساز پیانو خود بخود تنظیم میشوند.
این دوازده عددِ تنظیم که باسم آفسِت شناخته شده اند
در حقیقت معرف کوک یک دستگاه مشخص در یک کلید معین ( کلید تونیک یا نت اول گام دیاتونیک) است.

بنا بر این برای هر دستگاه میتوان دوازده گام دیاتونیک نوشت
که فواصل صوتی هر یک با فواصل صوتی ِ یازده گام دیگریکسان است.
دسترسی به این دوازده گام برای هر دستگاه، همنوازی را بآسانی ِ موسیقی اروپایی میکند،
اگر چه در گام های سنتی اثری از اعتدال نیست.
همچنین با همین نرم افزار میتوان آفست های ِ هریک از گام هارا بآسانی به بایگانی سپرد
و در صورت لزوم هریک راکه مورد نیاز باشد درظرف چند ثانیه روی ساز پیانو سوار کرد.
با توجه باینکه پیانو الکترونیکی میتواند صدای چندین صد ساز مختلف را ارائه بدهد،
این ساز میتواند وسیله ای آسان برای گشایش تنوع و ایجاد چند صدایی در موسیقی ما بشود.

آموزش ساز پیانو

نرم افزار ِ “پرده” که بوسیله آقای دکتر علی رضایی ابداع شده است
گنجینه ای وسیع و در ضمن ساده در دسترسی ما قرار داده
که با آن میتوانیم گام های ایرانی را، که قرن ها در این مرز و بوم رایج بوده و هست،
زیر ذره بین فیزیکی و علمی قرار بدهیم.

با این نرم افزار می توان کلیه دستگاه ها، نغمه ها وگوشه ها را،
که در تمام ایران و یا در بخشی از آن رایجند، تحت مطالعه دقیق و سنجش با یکدیگر قرار داد
و با انتخاب یک دستگاه و یک کلید تونیک میتوانیم هر دوازده آفسِت و هر هفت فاصله دیاتونیک را بدست آوریم.
مضافا بر اینکه میتوان هر یک از آفست ها را بمیل خود تغییر داده
و اثر آنرا در گام دیاتونیک مشاهده کرد
ویا به پیروی نوازندگان ساز پیانو معمولی از گام معتدل شروع کرده و بمیل خود گام جدیدی بسازیم.
بهر صورت اگربما عنایت کرده و از کشفیات خود در این موضوع مارا مستحضر کنید
باعث سرفرازی اینجانب و آقای دکتر رضایی خواهد بود.

مجموعه سی پنج گام ِ دیاتونیکی که بهمراهِ نرم افزار “پرده ” ارایه میشود
گام هایی هستند که با همنوازی، با ارکسترهای سنتی ِ شناخته شده ایرانی
و بعضی از خوانندگانی که سابقه درازی دراجرای آواز دارند بدست آمده است.
منشأ این موزیک دیسکت هایی هستند که در دو دهه اخیر ببازار عرضه شده اند،
ازجمله چندین دیسکت از گلهای رنگارنگ،
ارکستر های استاد فرامرز پایور و استاد روح الله خالقی و کنسرت های خانم پریسا و آقای محمد رضا شجریان که در سالهای اخیر در اروپا یا در امریکا اجرا شده اند.

آموزشگاه موسیقی

با وجود تفاوت محسوسی که در بعضی از موزیک های محلی وجود دارد،
بواسطه نداشتن آشنایی با آنها، سعی در جدا کردن آنها از بقیه نشده است
با اذعان بر اینکه ریشه و منشأ اکثر گوشه های سنتی بظن قوی همین آواز های محلی هستند.

چنانکه در بالا اشاره شدهمنوازی با ساخته های استادان موسیقی،
ویا بزعمی دیگرفراگرفتن سینه به سینه،
کلید راهبردیست برای آشنا شدن بدستگاه ها و نغماتی که پایه و اساس موسیقی مارا تشکیل میدهند
ولی همصدا کردن ساز پیانو الکترونیکی با سازهای سنتی ایران کار دشواریست
چونکه ساز های ما بر مبنای استاندارد های معمول ( لا مساوی ۴۴٠ هرتز ) کوک نمیشوند.
اگرچه در پیانو الکترو نیکی نرم افزاری وجود دارد بنام “میکرو تونینگ ”
که تنش همه کلید های پیانو را باندازه مشخص بالا برده و یا کاهش میدهد
ولی متاسفانه این نرم افزار فقط در گام معتدل کاربرد دارد.
تنها راه گذشت از این معضل استفاده کردن از اهرم “تغییر صوت” است
که وسیله ایست برای بالا بردن و یا کاهش تنش صوتی
و معمولا ً فقط در حین نواختن پیانو از آن استفاده میشود.
با برداشتن فنری که خود بخود آنرا در وسط نگاه میدارد
میتوان اهرم را برای اضافه یا کاهش کردن تنش تا ١٢٠٠ سنت بکار برد
و از آن برای هم کوک کردن ساز پیانو جهت همنوازی استفاده کرد.

[ امتیاز : ]
برچسب ها